De vriend die altijd te laat is (en zijn excuses)

Elke gay vriendengroep heeft er één: die ene die nooit op tijd is. En zijn smoezen worden steeds creatiever.

Elke vriendengroep heeft er één. Die ene vriend die altijd te laat is. Bij ons heet hij Marco.

We spreken af om acht uur. Marco komt om negen uur. Met een verhaal.

Het excuus-universum

Marco's smoezen zijn een kunstvorm. Ze zijn nooit saai. Ze zijn nooit kort.

Vorige week was het de hond van de buurvrouw. Die zat vast in een regenpijp. Marco moest helpen.

Daarvoor was het een pakketbezorger. Die belde aan op het verkeerde adres. Marco heeft hem koffie gegeven.

En de week ervoor? Een oude dame in de supermarkt. Ze kon niet bij het wc-papier.

Marco is dus eigenlijk een heilige. Dat vertelt hij ons zelf ook graag.

Om kwart voor acht begint het. Eerst de drie puntjes. Dan stilte. Dan weer de puntjes.

Tien minuten later komt het berichtje. Ben onderweg! Met een uitroepteken.

Wij weten wat dat betekent. Marco staat nog onder de douche. Of hij zoekt een shirt.

Thomas begint altijd te tikken. Welk shirt vandaag, Marco? Marco antwoordt niet. Hij staat voor de spiegel.

Want een shirt kiezen is geen snelle beslissing. Zeker niet voor Marco.

Als Marco eindelijk binnenkomt, is het theater. Armen wijd. Grote glimlach.

Schatjes, sorry sorry sorry! Alsof hij de Oscars wint. Alsof wij klappen gaan.

Hij zoent iedereen drie keer. Hij bestelt meteen een wijn. En dan begint het verhaal.

Altijd met: Je gelooft het niet. Nou, Marco, wij geloven het inderdaad niet.

Maar we luisteren toch. Want het is goed verteld. Marco zou schrijver moeten worden.

We hebben van alles geprobeerd. We zeiden een keer: Marco, we eten om zeven uur.

Wij dachten slim. Dan komt hij om acht uur. Precies op tijd.

Marco kwam om negen uur. Want hij had doorgehad dat we logen. Hij was beledigd.

Sindsdien zeggen we gewoon de echte tijd. En drinken we rustig een glaasje. Zonder hem.

Dat eerste uur zonder Marco is eigenlijk best fijn. Rustig. Gezellig. De snacks blijven warm.

Laatst vroeg Thomas het eerlijk. Marco, waarom ben je altijd te laat?

Marco dacht even na. Hij nam een slok wijn. Hij keek heel serieus.

Toen zei hij: Schat, een entree maak je niet om acht uur.

We moesten lachen. Want hij had gelijk. Marco is geen gast. Marco is een evenement.

En een evenement begint wanneer het evenement begint. Niet wanneer de uitnodiging zegt.

Dus nu nodigen we hem uit om zes uur. Voor een etentje van acht uur. Iedereen blij.

Behalve Marco. Die vindt zes uur echt heel vroeg.