Mijn telefoon trilt. Weer.

Het is de groepsapp van mijn vriendengroep. Zes homo's, één chat, nul structuur.

247 ongelezen berichten

Ik open de app met een diepe zucht. Wat tref ik aan?

Mark heeft om 7:43 een foto van zijn ontbijt gestuurd. Avocado, natuurlijk. Daarna een poll: Brunch zaterdag?

Tom reageert met drie vraagtekens. Dennis stuurt een GIF van een dansende kat. Sander zegt: Ik kan niet, lange uitleg volgt.

De lange uitleg komt nooit.

Robin vraagt of iemand zijn nieuwe trui mooi vindt. Twaalf foto's volgen. Vanuit elke hoek.

De brunch die nooit komt

We proberen al drie weken een brunch te plannen. Drie weken.

Eerst was zaterdag goed. Toen niet meer. Toen zondag. Toen had iemand een date.

Mark stelt een nieuwe datum voor. Tom heeft dan yoga. Dennis is bij zijn moeder. Sander zegt opnieuw: Lange uitleg volgt.

Ik stel voor om gewoon een datum te prikken. Iedereen reageert met een duim omhoog.

Niemand komt opdagen.

De stille leden

Elke groepsapp heeft ze. De stille leden.

Bij ons is dat Pieter. Hij heeft sinds maart niets gezegd. We weten niet of hij nog leeft.

Soms stuurt hij een hartje onder een bericht van twee weken oud. Dan weten we: hij leest mee. Hij oordeelt. Maar hij doet niet mee.

Pieter is de mysterieuze kat van de vriendengroep. Komt langs als hij wil. Verdwijnt zonder uitleg.

De drama-piek

Rond elf uur 's avonds gebeurt het altijd.

Iemand heeft iets meegemaakt. Een date die ghostte. Een collega die iets stoms zei. Een kapper die te veel afknipte.

De app ontploft. Steunbetuigingen. Boze emoji's. Wat een eikel! En: Je verdient beter, schat.

De volgende ochtend is alles vergeten. We praten over brunch. Die er nooit komt.

De spraakberichten

En dan zijn er de spraakberichten van Dennis.

Vier minuten lang. Over niets. Hij begint met oké dus luister en eindigt met maar goed, dat was het eigenlijk niet.

Niemand luistert ze. We sturen allemaal een hartje en hopen dat het klopt.

Soms blijkt het belangrijk te zijn. Dan zegt Dennis: Had je mijn voicemail niet gehoord? En liegen we allemaal dat we het wel hoorden.

Toch hou ik van ze

Ik klaag. Veel. Maar deze chaos is mijn chaos.

Zes mannen die nooit op tijd zijn. Nooit een brunch organiseren. Altijd te veel praten over niets.

Toch weet ik: als ik morgen iets ergs meemaak, ontploft die app. Met liefde, GIF's en spraakberichten van vier minuten.

En dan denk ik: laat die brunch maar zitten. Ik heb ze al.

Ook Pieter. Wie hij dan ook is.