We hebben een groepsapp. Met zes homo's. Hij heet De Roddeltrein. Niemand weet meer waarom.

De app staat nooit uit. Echt nooit. Ik werd vannacht om kwart over drie gewekt. Door zestig berichten. Over een jurk van Beyoncé.

De vaste rollen

Iedere groep heeft types. De onze ook.

Mark stuurt elke ochtend een goedemorgen-gif. Altijd dezelfde. Een dansende kat met zonnebril. Al drie jaar.

Tom reageert alleen met memes. Vraag hem iets serieus, en je krijgt een plaatje van Whitney Houston terug. Met de tekst And I-I-I.

Bas leest alles, maar zegt nooit iets. Tot je denkt: hij is dood. Dan stuurt hij om elf uur 's avonds: haha. Op een bericht van vorige week.

En dan heb je Patrick. Patrick stuurt spraakberichten. Van vier minuten. Over zijn boodschappen.

Een afspraak maken

Soms willen we afspreken. Dat is dapper. Het begint altijd hetzelfde.

Iemand stelt een datum voor. Zaterdag de twaalfde. Drie mensen reageren met een duim. Twee zeggen niks. Patrick stuurt een spraakbericht.

Dan komt de tweede ronde. Mark kan toch niet. Tom kan wel, maar pas vanaf negen. Bas leest het bericht en verdwijnt.

Drie dagen later: nieuwe datum. Zelfde verhaal. Alleen nu kan Patrick niet, en Mark wel.

Na twee weken geven we het op. We spreken af om af te spreken. Dat lukt ook niet.

De roddel

Maar één ding gaat altijd door. De roddel.

Iemand heeft iemand gezien. Met iemand anders. In een kroeg. Waar ze niet hadden mogen zijn.

Plotseling reageert iedereen. Binnen drie minuten. Bas leeft nog. Patrick typt. Mark heeft een mening.

De afspraak van vorige week? Vergeten. Het verjaardagscadeau voor Tom? Niet besteld. Maar wie met wie naar huis ging na het feest van Sander? Daar weten we alles van.

We weten zelfs dingen die niet gebeurd zijn. Die hebben we erbij verzonnen. Voor de spanning.

De stille week

Soms is het stil in de app. Een uur lang. Dan word ik nerveus.

Is er iets gebeurd? Hebben ze een nieuwe app? Zonder mij?

Ik check stiekem of ze nog online komen. Mark wel. Tom ook. Waarom typen ze niet?

Dan, eindelijk, een bericht. Van Patrick. Een spraakbericht. Vijf minuten. Over een aanbieding bij de Albert Heijn.

Ik heb nog nooit zo blij geluisterd naar iemand die over kipfilet praat.

De conclusie

We zien elkaar bijna nooit meer. Maar we appen de hele dag.

Misschien is dat vriendschap nu. Zes mannen, zes telefoons, één eindeloos gesprek over niks.

En als we elkaar dan eindelijk zien? Dan kijken we drie minuten op onze telefoon. Naar de groepsapp.