Het Internationaal Olympisch Comité heeft een groot besluit genomen. Trans vrouwen mogen niet deelnemen aan vrouwenevenementen. Ook mannen kunnen niet meedoen. Deze regel geldt vanaf de Olympische Spelen 2028 in Los Angeles.

Het verbod treft niet alleen trans vrouwen. Cis vrouwen met DSD zijn ook verbannen. DSD staat voor afwijkingen in seksuele ontwikkeling. Dit zijn natuurlijke aandoeningen waarmee sommige vrouwen geboren worden.

De nieuwe regels veranderen wat vrouw-zijn in sport betekent. Maar voor mannen verandert niets. Alleen vrouwelijke atleten moeten genetische testen doen. Deze testen controleren of hun lichaam aan normen voldoet.

Critici zeggen dit is zeer oneerlijk. De regels behandelen vrouwenlichamen als goedkeuring nodig. Mannen krijgen dezelfde testen niet. Dit schept een dubbele standaard in olympische sport.

Trans atleten ondervinden al veel belemmeringen. Sportwetten tegen trans personen groeien recent sterk. Veel trans meisjes zijn uit schoolteams verwijderd. Deze verboden hebben jonge trans mensen pijn gedaan.

Het olympische besluit verhoogt deze druk. Het zegt dat trans vrouwen geen echte vrouwen zijn. Veel LGBTQ+ groepen weigeren dit stellig. Zij zeggen sport moet inclusief zijn voor iedereen.

Sommigen steunen het verbod. Zij zeggen het beschermt eerlijke concurrentie. Zij geloven dat biologie trans vrouwen voordeel geeft. Wetenschappers zijn het hier niet eens.

DSD-atleten hebben eerder hun stem verheven. Loopster Caster Semenya vecht jaren tegen vergelijkbare regels. Zij noemde de regels vernederend en fout. Veel mensenrechtengroepen ondersteunden haar zaak.

Het IOC zegt het gaat om eerlijkheid. Maar experts zeggen het gaat om angst. Angst voor lichamen die niet in categorieën passen. Angst voor verschillen in sport en in leven.

LGBTQ+ activisten eisen verandering. Zij willen dat het IOC naar atleten luistert. Zij willen wetenschap, waardigheid en inclusie. De strijd voor trans rechten stopt niet.