In Faches-Thumesnil, een gemeente bij Lille, vond zaterdag toch een Pride-mars plaats. Dit gebeurde na grote controverse. De nieuwe rechtse burgemeester werd van verbodspogingen beschuldigd.

Veel mensen dachten dat de burgemeester de Pride had geannuleerd. Deelnemers spraken van verborgen homophobie. Een deelnemer zei: 'Ze wilden ons niet laten demonstreren. Dit is verhulde homophobie.'

Maar er was een belangrijk misverstand. In Frankrijk mag alleen een prefect betogingen verbieden. Een burgemeester heeft deze bevoegdheid niet. De Pride was dus nooit officieel afgelast.

Toch veroorzaakte dit veel media-aandacht. De zaak verspreidde zich snel op sociale netwerken. Veel LGBT+-organisaties reageerden verontwaardigd. Ze riepen op om toch te marcheren.

Uiteindelijk kwamen tientallen mensen bijeen voor de mars. Ze liepen door Faches-Thumesnil. De sfeer was strijdbaar maar ook feestelijk. Deelnemers droegen regenboogvlaggen en borden.

De organisatoren zijn blij dat de mars doorging. Ze benadrukken demonstratierecht voor iedereen. Ook voor LGBT+-mensen in kleine gemeenten.

De kwestie toont hoe gevoelig Pride in Frankrijk is. Kleine gemeenten organiseren steeds vaker eigen Pride-evenementen. Dit leidt soms tot politieke spanningen.

Critici van de burgemeester behouden hun standpunt. Ze vinden zijn houding een slecht signaal. Dit voelt onveilig voor LGBT+-mensen hier.

De burgemeester ontkent alle homofobiebeschuldigingen. Hij noemt administratieve problemen met vergunningen. Velen geloofden zijn verklaring niet.

De Pride werd zo meer dan een lokaal evenement. Het werd een symbool voor zichtbaarheid. LGBT+-mensen verdienen ook buiten steden een veilige plaats.