Ik ben Queer, niet Gay. Het verschil doet ertoe.

Een kop trok onlangs mijn aandacht. Deze zei: 'Ik ben Gay, niet Queer. Het doet ertoe.' Ik voelde me onmiddellijk ongemakkelijk. Ik ben een Zwarte, queer persoon in Amerika. Mijn eerste gedachte was: is de auteur wit en cisgender?

Woorden betekenen veel in de LGBTQ+ gemeenschap. Het woord 'queer' heeft een lange, pijnlijke geschiedenis. Jarenlang gebruikten mensen het als belediging. Ze zeiden het om LGBTQ+ mensen pijn te doen. Maar velen in de gemeenschap namen dat woord terug. Ze maakten het een woord van trots en kracht.

Voor sommigen voelt 'gay' als het juiste woord. Dat is volkomen geldig. Iedereen kan zijn eigen label kiezen. Maar 'queer' betekent iets anders. Het is breder en inclusiever. Het omvat biseksuele, nonbinaire, gender-vloeibare en meer mensen. Het gaat niet alleen om wie je liefhebt. Het gaat ook om wie je bent.

Voor Zwarte LGBTQ+ mensen kan 'queer' vooral belangrijk voelen. De mainstream gay-gemeenschap was niet altijd welkom. Zwarte queer mensen voelden zich vaak buitengesloten. Het woord 'queer' kan als veiliger en eerlijker voelen.

Ras en identiteit zijn verbonden. Een witte, cisgender gay man kan leven heel anders ervaren. Hij kan geen racisme tegenkomen. Hij kan niet dezelfde barrières tegenkomen. Zijn ervaring van LGBTQ+ zijn is niet hetzelfde als die van ieder ander.

Dit betekent niet dat een identiteit beter is. Dit betekent dat onze gemeenschap divers is. We komen uit veel achtergronden. We gebruiken verschillende woorden. We hebben verschillende behoeften. En dat is prima.

Zeggen dat 'gay' beter is dan 'queer' negeert deze diversiteit. Het voelt als het uitwissen van onze gemeenschap. Taal is krachtig. De woorden die we kiezen weerspiegelen onze waarden en geschiedenis.

Het woord 'queer' is van mij. Het past me. Het houdt mijn volledige identiteit vast als Zwarte persoon en als iemand die niet netjes in hokjes past. Ik ben queer. En dat doet erg veel ertoe.