Aanvallen op homo- en queere kunstenaars nemen toe. Toch weigert deze kunstenaar het opgeven en zet door met zijn werk. De druk is voelbaar, maar niet overweldigend genoeg om hem het zwijgen op te leggen.

De serie die hij nu maakt, ontstond uit verschillende inspiratiebronnen. Persoonlijke ervaringen spelen een grote rol. Maar ook de verhalen van anderen in de gemeenschap raken hem diep. Hij zag hoe collega's werden aangevallen. Sommigen stopten ermee, anderen werden voorzichtiger. Dat raakte hem.

"Eigenlijk is dat precies waarom ik verder ga," zegt hij. "Als kunstenaars stilte kiezen, winnen degenen die ons willen muilkorven. Dat accepteer ik niet." Hij beseft dat het risico's met zich meebrengt. Online haatberichten zijn aan de orde van de dag. Toch voelt het voor hem als noodzakelijk om zijn verhaal te vertellen.

Zijn werk gaat over identiteit, liefde en verzet. Het zijn geen politieke statements, maar eerder persoonlijke uitingen. Toch worden ze vaak zo gelezen. "Ik maak kunst omdat ik moet," legt hij uit. "Het gaat erom dat ik mezelf kan uitdrukken, zonder bang te hoeven zijn." Een standpunt dat ook anderen in de kunstwereld inspireren zou moeten.