Hoe Brokeback Mountain Me Bijna in de Kast Hield
Een homoseksuele man blikt terug op Brokeback Mountain. Hij zag de film op zijn 14e. Het film maakte hem eerst bang, maar werd later een favoriet.
Ik was 14 jaar oud toen ik twee mannen zag kussen. Dat was in 2006. Mijn moeder huurde Brokeback Mountain van onze lokale Blockbuster. Ze noemde het een speciale filmavond voor ons twee.
De volgende 134 minuten zag ik twee mannen verliefd worden. Hun namen waren Ennis Del Mar en Jack Twist. Heath Ledger en Jake Gyllenhaal speelden deze rollen. Ze waren schapherders in mooi Wyoming. Hun liefde was echt en diep. Maar de wereld eromheen niet.
De maatschappij verwachtte dat zij zich normaal gedroegen. Die druk vernietigde hun geluk. Ze konden niet openlijk samen zijn. De film eindigt tragisch. Jack sterft jong. Het verhaal suggereert een homofobe moord. Het was pijnlijk om te zien.
Destijds zei ik dat ik de film niet leuk vond. Ik zei dat hij saai was. Maar dat was niet waar. De film maakte mij bang. Ik begreep mijn gevoelens beter. Ik was aangetrokken tot jongens. Hun lijden maakte mij bezorgd. Ik wilde dat leven niet.
Dus ik onderdrukte mijn gevoelens. Ik bleef jaren in de kast. Een film over homoseksuele liefde maakte mij angstiger. Het verdriet voelde als een waarschuwing. Homo zijn leek gevaarlijk en pijnlijk.
Maar tijd verandert alles. Ik zag de film opnieuw. Nu zag ik het anders. Ik focuste niet alleen op de tragedie. Ik zag de schoonheid van hun liefde. Ik zag twee dappere mensen met echte gevoelens. De wereld faalde hen. Maar hun liefde was niet het probleem.
Vandaag is Brokeback Mountain een favoriete film. Het hielp mij mijzelf begrijpen. Het toonde mij dat homoseksuele liefde sterk is. De film hield mij niet voor altijd binnen. Het duurde gewoon even. En die boodschap is het waard om te zien.